Nieuws van Reinier Honig

Van harte welkom op de website van Reinier Honig!

13e op Nederlands Kampioenschap 28/06/10

Gisteren ben ik als 13e geëindigd op het NK wielrennen in Beek. Zoals ik de vorige keer al schreef had ik er erg veel zin in en dat bleek dan ook wel tijdens de koers. Het parcours was redelijk lastig met elke ronde 2 korte klimmetjes, dus eigenlijk ideaal voor mij. Nadat er gelijk vanuit de start een groepje weg reed werd de koers in handen genomen door de Rabobank, die het peloton langzaam maar zeker weer terugbrachten bij de leiders. De laatste 4 ronden waren en continu aanvallen en wisselde de situatie constant. Omdat ik natuurlijk als eenling op moest passen niet achter de feiten aan te moeten rijden begon ik ook zoveel mogelijk mee te springen. Zo sprong ik Samen met Niki Terpstra, Koen de Kort en Bram Tankink, naar een kopgroep van 3 renners. Toen even later ook Pieter Weening aan kwam sluiten bleek dat de beslissende vlucht te zijn. De samenwerking was echter verre van optimaal, want vooral de renners van Rabobank, (die toch met 4 man op 8 meezaten) gaven zich nooit 100%. Zo kon je erop wachten dat er gedemarreerd ging worden, en na enkele demarrages reden Niki Terpstra en Pieter Weening weg. Het was toen zeker niet aan mij om te gaan rijden, en ook de ploegmaats van Weening bleven vooralsnog zitten. Toen ze uiteindelijk wel probeerden om er alsnog heen te springen was het mijn beurt om me in het wiel te zetten. Zo werden we in de laatste 7 km ingelopen door het Peloton, en kwam ik uiteindelijk als 13e over de streep. Na de finish werd er veel gesproken over het al dan niet door mogen rijden van Pieter Weening met Niki Terpstra. Maar als je ziet hoe Niki de laatste 5km al het kopwerk doet, een aanstormende Lars Boom en Koos Moerenhout achter zich houdt, en ook nog even Weening in sprint bergop verslaat. Heeft de beste gewoon verdiend gewonnen.

Photo: © Elmar Krings

Ronde van Slovenië 21/06/10

In de laatste etappe van de ronde van Slovenië ben ik als 10e geëindigd in de massasprint. Nadat er al vroeg 2 renners wisten te ontsnappen, werd de hele koers gecontroleerd door de Liquigas ploeg van leider Nibali. Iets wat mij niet slecht uitkwam na de zware etappe van de dag ervoor. Op het plaatselijk rondje aangekomen aangekomen besloot ik om mee te sprinten met een 10e plek tot gevolg. Dinsdag rij ik nog de kermiskoers in Ruddervoorde en dan komende zondag het NK. Een wedstrijd waar ik veel zin in heb, helemaal omdat ik als enige renner van Acqua & Sapone dit jaar mijn eigen koers kan rijden.

Vandaag stond de 3e etappe op het programma. Nadat ik gister in de 2e groep was aangekomen, en de 1e dag al veel tijd had verloren door mijn val, was het voor mij de opdracht mee proberen te gaan in de vroege vlucht. Toen na 40km de beslissende vlucht wegreed zat ik er gelukkig bij. Zo heb ik samen met 2 andere 120km voor het peloton uitgereden. Onze maximale voorsprong bedroeg iets meer dan 5 minuten. Maar op de slotklim werden we al snel ingelopen. Die slotklim was trouwens enorm steil, en ik was dan ook blij dat de mekaniekers een 27 hadden gemonteerd. Want toen ik in de laatste 3km in de "grupetto" ook nog een hongerklop kreeg was het zelfs op een 27 harken naar de finish.

In de eerste etappe van de ronde van Slovenië, ben ik in de laatste 10km gevallen. Door de hevige regen in de laatste 40km was het een lastige finale. In een bocht naar rechts gleed ik onderuit, met wat lichte schaafwonden tot gevolg. Hopelijk heb ik morgen niet al teveel last van mijn val, want de benen voelde goed aan vandaag.

Etappekoersen 11/06/10

Na de klassiekers, heb ik in de maand mei vooral etappekoersen gereden. Zoals de 4daagse van Duinkerken, Circuit Lorraine, en de ronde van België. De resultaten waren niet slecht, maar de echte topvorm heb ik dit seizoen nog niet bereikt. Ik hoop dat ik na 2 weken hard trainen, en de ronde van Slovenië volgende week, in topvorm ben op het NK eind juni. Dat hier de afgelopen tijd weinig nieuws te lezen viel, komt omdat ik samen met Gijs Zandbergen bezig ben een boek te schrijven, en zodoende schiet de site bijwerken er wel eens bij in.

Circuit Lorraine

Waalse Pijl en Luik 19/04/10

Een lekke band op een kasseistrook voor het Bos van Wallers, maakte voor mij een vroegtijdig einde aan Parijs Roubaix. Ik heb er nog alles aan gedaan om tussen de auto's proberen terug te komen, maar ook in de volgerskaravaan is dit een nerveuze koers. En sta je op de smalle stroken soms letterlijk stil, omdat er geen plaats is voor auto's en ook nog renners. Zo heb ik dan ook na ongeveer 200km opgegeven en daar baalde ik behoorlijk van, ik had deze klassieker namelijk graag uitgereden. De komende 2 koersen die ik rijd zijn de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik, deze 2 heb ik vorig jaar ook gereden en daar was ik zeker niet ontevreden over. Daarom ben ik afgelopen week met trainen beide hertekende parcoursen gaan verkennen. In de Waalse Pijl kom je nu op ongeveer 30km voor het einde een keer over de muur van Huy, daar verwacht ik dat er al een behoorlijke schifting zal worden doorgevoerd. En slechts een selecte groep nog voor de overwinning gaat strijden, zodra de laatste keer de Muur moet worden beklommen. In Luik is er dit jaar na de Wanne en Stockeu een relatief vlak stuk van 10km, waar vroeger direct Haute Levée volgde. Wel zijn er met de Mont Theux en de Maquisard 2 lastige maar kortere beklimmingen voor de Redoute, in plaats van lange Cote de la Vequee. Of dit zwaarder is of een mooiere koers oplevert durf ik niet te zeggen, het zijn tenslotte de renners die de koers maken. Maar het parcours lijkt me nu nog meer op het lijf geschreven van Philippe Gilbert dan het al was. Bij onze ploeg zal voor zondag de Giro-ploeg overkomen die nu bezig is met de Giro del Trentino, met onder andere Stefano Garzelli en Fransesco Masciarelli.

Profiel van de Waalse Pijl.

Parijs-Roubaix 09/04/10

Afgelopen weken heb ik veel Vlaamse voorjaars koersen gereden. Dwars door Vlaanderen, E3 prijs Harelbeke, Gent-Wevelgem en tot slot de 3daagse van de Panne. Daar kon ik met uitzondering van de E3 prijs goed meedoen, en een bijdrage leveren aan de uitslagen van kopman Luca Paolini, die op het moment erg goed in vorm is. Zondag staat voor mij Parijs-Roubaix op het programma. Vandaag hebben we onder leiding van Nico Mattan de laatste 100km met alle kasseistroken verkend. Dat ging allemaal goed, afgezien een lekke band in het Bos van Wallers. Ik hoop dat me dat zondag bespaard blijft, en dat ik uiteindelijk de piste van Roubaix op mag draaien. Daarna rij ik de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik, voor de Amstel Gold Race hebben we helaas geen uitnodiging gekregen.

Mallorca 15/03/10

Na het openingsweekend in België ben ik 10 dagen naar Mallorca gegaan om goed te kunnen trainen. In het openingsweekend, was ik niet eens zo slecht als ik vooraf had gedacht. Wel waren het vooral zondag in Kuurne hele zware omstandigheden, zodat ik die koers ook niet heb uitgereden. In Mallorca was het de eerste dagen heel mooi weer, en heb ik goed kunnen trainen. In de 2e week was het iets minder en heeft het zelfs gesneeuwd. Ook heb ik op zondag meegedaan aan een koers, waar ik geen uitslag heb gereden maar wel een goed gevoel aan over heb gehouden. Vanaf volgende week heb ik een heel druk programma met, Dwars door Vlaanderen, E3 Prijs Harelbeke, Gent-Wevelgem, en de 3 daagse van de Panne.

Samen met stayer Jan Eric Schwarzer voor de start.

Het Nieuwsblad en Kuurne 23/02/10

Aankomend weekend staan voor mij de eerste 2 koersen van het seizoen op het programma. Namelijk Omloop het Nieuwsblad en Kuurne-Brussel-Kuurne. Helaas ben ik afgelopen week ziek geworden, dit terwijl ik naar Italië was gegaan om daar nog in goed weer te trainen en een laatste inspanningstest te doen. In plaats van wat uren te maken in de zon, lag ik in bed met een bronchitis. De geplande inspanningstest heb ik dan ook maar laten schieten. Wel voel ik me na een anti-biotica kuur een stuk beter, maar als voorbereiding op 2 lastige koersen in België is het verre van ideaal.

Wintertraining 13/02/10

Nu er in Nederland vooral veel sneeuw en ijs ligt is het moeilijk om goed te kunnen trainen. Daarom ben ik vorige week een week samen met Wout Poels naar Calpé in Spanje gegaan. Daar heb ik een goede week kunnen trainen, en veel uren gemaakt. De laatste paar dagen was het iets moeilijker om op de weg te trainen, maar heb zo mooi weer eens kunnen schaatsen. Over 2 weken staat de eerste koers voor mij op het programma namelijk Omloop het Nieuwsblad.

Trainingskamp Italië 21/01/10

Afgelopen week ben ik in Italië met mijn nieuwe ploeg op trainingskamp geweest. Daar kwam ik erachter dat alle Italianen goede klimmers zijn, want bergop was het flink afzien. En bergop gaat het in de Abruzzen nogal veel! Wel was het leuk om mijn nieuwe ploegmaats beter te leren kennen, en ook het Italiaans spreken gaat me steeds beter af. Op de laatste dag was er de ploegenpresentatie in 'L Aquila, dat vorig jaar getroffen werd door een aardbeving. Ook heb ik een voorlopig wedstrijdprogramma gekregen tot het NK, dat vind ik wel prettig want daar kan je natuurlijk je training op aanpassen.

De ploeg in l'Aquila

Foto's 29/12/09

Afgelopen week heb ik veel nieuwe foto's toegevoegd in de diverse albums. Vooral van de jeugd, hieronder een voorbeeld.

Samen met Niki Terpstra voor de start van een koppeltijdrit 1995.

Finale Giro del Piemonte

Rust 12/11/09

Na de ronde van Lombardije heb ik voor het eerst echt rust genomen. Waar ik in voorgaande jaren altijd actief was op de baan en "gewoon" door bleef trainen, neem ik nu een maand volledige rust. Dit om straks te proberen met meer reserves een nog betere basis te leggen voor het komende seizoen. Zo zal ik dus op 20 november mijn nationale titel stayeren niet gaan verdedigen. Wel zal ik zeker gaan kijken in Alkmaar want het belooft behoorlijk spannend te worden. Nu ik niet hoef te fietsen blijft er mooi tijd over om wat andere dingen te doen. Zo ben ik afgelopen week samen met Nico Mattan naar Italië gevlogen om mijn contract te tekenen, de kleding te passen en mijn fiets op te laten meten. Dit was een mooie ervaring, waar ik merkte dat de mensen met wie ik komend seizoen ga samenwerken, uiterst vriendelijk en gastvrij zijn. Wel spreken ze nauwelijks Engels, dus zal ik flink mijn best moeten doen om snel Italiaans te leren. Iets waar ik de komende weken mooi de tijd voor heb!

Nieuwe ploeg voor 2010 20/10/09

Volgend seizoen zal ik niet meer rijden voor het Vacansoleil Pro Cyclingteam. Vanaf 1 januari zal ik gaan rijden voor de Italiaanse pro continentale ploeg Acqua & Sapone. Ondanks dat ik een aanbieding had om bij vacansoleil te blijven, kies ik toch voor een avontuur in Italië en heb nu al zin in het volgende seizoen.

Persbericht SEG cycling:

AMSTERDAM – Profwielrenner Reinier Honig (25) zal volgend seizoen uitkomen voor de Italiaanse topploeg Acqua & Sapone – Café Mokambo. De formatie van o.a. ex-Giro winnaar Stefano Garzelli was al enige tijd gecharmeerd van Honig. Afgelopen week was hij zeer sterk in Italië, Honig werd 5e in Giro del Piemonte en reed lange tijd in de aanval in de Ronde van Lombardije. Eerder dit jaar won Honig de Belgische profkoers Houtem – Vilvoorde. ‘Het is een droom voor een Italiaanse topploeg als Acqua & Sapone te rijden. Deze kans kan ik, ondanks een vernieuwd aanbod van Vacansoleil, niet laten lopen. Ik ga een schitterend programma rijden, Acqua & Sapone is verzekerd van alle topkoersen en historische klassiekers door de hoge notering op de wereldranglijst. Ik hoop volgend jaar veel te kunnen leren van ervaren ploeggenoten als Garzelli en Paolini. Het wordt hard werken maar ik ben er zeker van dat ik wat neer kan zetten bij deze ploeg. De doelen voor 2010 zijn duidelijk. In het voorjaar zal ik een aantal keer een resultaat neer moeten zetten of zeer belangrijk moeten zijn in een diende rol. Daarnaast is er de Giro start in Amsterdam waar ik graag bij zou zijn.'

Piemonte en Lombardije 19/10/09

Nadat ik de Franco-Belge en de kermiskoers in Zwevezele had gereden, zijn we afgereisd naar Italië voor de laatste 2 koersen van het seizoen. De Giro del Piemonte en de Giro di Lombardia. Op donderdag stonden we om 11 uur aan de start in het mooie maar ook erg koude Novi Ligure voor de Giro del Piemonte. Waar de meeste renners zich dik hadden ingepakt met kniestukken handschoenen en bodywarmers, was het Steven de Jongh die zich tot hilariteit van de Italianen zelfs zonder zweethemd aan de start had gemeld. Zo was hij in het begin van de koers een heuse bezienswaardigheid, en ging iedereen met eigen ogen even kijken of het echt waar was. Twee renners waren inmiddels weggereden uit het peleton, waar het er daarna rustig aan toe ging. Iedereen kon zich met de zon die inmiddels lekker begon te schijnen, rustig ontdoen van zijn overtollige kleding, en zo kon de finale beginnen. Op ongeveer 25km van de aankomst zouden we een keer doorkomen aan de finish, en konden we de voorafgaande klim een keer goed bekijken. Dit was het moment voor ploegmaat Johnny Hoogerland om de finale in te luiden. Hij plaatste een demarrage en zo werd er de laatste 25km flink aangevallen. Toch was het Silence-Lotto dat probeerde alles bijeen te houden om Gilbert perfect af te zetten aan de laatste klim. Even later kwam Matteo Carrara naar mij toe en zei dat ik moest wachten op de sprint en dan mijn eigen kans moest gaan. Op ongeveer 5km voor de streep zaten wij met de hele ploeg goed van voren en besloten we ook vanaf daar de kop over te nemen. Zo werd ik door de hele ploeg perfect afgezet onder aan de laatste klim die op 3 km van de aankomst begon. Daar aangekomen trok Johnny Hoogerland geweldig hard door en kon ik in het wiel perfect meeschuiven. Op het moment dat hij van de kop af ging was het echter het moment voor Gilbert om zijn aanval te plaatsen en probeerde ik hem te volgen. Dit lukte echter net niet en zo kwam ik op de top samen met Paul Martens vlak achter 4 leiders te rijden. In de laatste bocht op 250 meter kwamen we weer aansluiten maar op dat moment werd door de 4 net de sprint aangegaan en werd ik uit eindelijk 5e. Natuurlijk was ik hier erg tevreden over en gaf dit veel vertrouwen voor de Ronde van Lombardije 2 dagen later.

In de ronde van Lombardije was ik heel erg gemotiveerd om me hier nog eens goed te laten zien. Nadat ik het in de beginfase een aantal keer geprobeerd had om te demarreren, lukte het 3 renners om weg te rijden vlak voor de 1e lange klim van de dag. Toen ze een voorsprong van ongeveer 45 seconden hadden, en het duidelijk was dat het peleton ze zou laten rijden, ben ik er alsnog heen gesprongen. Dit tot irritatie van een hoop renners die blijkbaar bang zijn dat er de hele dag gekoerst gaat worden en liever een klein groepje zien vertrekken. Zo kwam ik na 50km vooruit te zitten met Marco Velo, Nicolas Roche en Sergej Klimov. We werkten goed samen en konden zo een voorsprong uitbouwen van bijna 9 minuten. Toch werd er in in het peleton behoorlijk achter ons gejaagd en moesten we al snel voluit rijden om zolang mogelijk vooruit te blijven. Dit lukte tot de Madonne del Ghisallo de lastigste klim van de dag. Daar werden we ingelopen door de grote groep en kon ik met een laatste krachtinspanning Johnny nog proberen wat steun te bieden. Erg lang lukte dit niet omdat de 150km met 4 man vooruit me al behoorlijk hadden gesloopt. Na de Ghisallo ben ik dan ook terecht gekomen in een klein groepje dat ook nog graag de koers uit wilde rijden. Zo kwam ik moe maar voldaan aan in Como en kan ik gaan genieten van een korte rustperiode en me dan gaan voorbereiden om het volgende seizoen.

Nieuw programma 28/09/09

Vandaag hebben we een nieuw programma gekregen voor de laatste wedstrijden van het seizoen. Ik zal nog starten in 4daagse etappekoers de Franco-Belge, dan nog in Zele, Zwevezele en de sluitingsprijs in Putte-Kapellen.
1 t/m 4 okt: Franco-Belge 2.1
7 okt: Zele
9 okt: Zwevezele
12 okt: Putte-Kapellen 1.1

Viane en Omloop van het Houtland 25/09/09

Dat ik uit de ronde van Engeland een goede vorm had meegenomen bleek in de afgelopen 2 wedstrijden. Allereerst stond er maandag alweer een kermiskoers op het programma, en wat voor één! Omdat ploegleider Hilaire van der Schueren zichzelf de burgemeester van Geraardsbergen noemt, werden wij allen geacht te starten in het aangrenzende dorp Viane. Uiteraard was ik nog redelijk vermoeid van de ronde van Engeland, en dacht dan ook op de vele betonplaten en kasseien een zware dag tegemoet te zien. Maar na de eerste afgelegde ronde bleek de nagenoeg de hele ronde geasfalteerd te zijn, en zelfs de kasseien die vroeger als scherprechter diende waren prachtig herlegd. Even kort flitste het door mijn hoofd dat de ontwikkelingshulp van de Europesche Unie aan België zo slecht nog niet was. Al beweerde Hilaire (als Burgemeester) later dat het nieuwe asfalt vooral zijn verdienste was, om de coureurs een plezier te doen. Een uitspraak die ik dan ook meteen sterk in twijfel trok. Toen er na de eerste ronde een kopgroep ontstond van 11 man bleek ik zowaar de benen te hebben om erbij te zitten. Met onder andere ploegmaats Wouter Mol, stagair Thomas Berkhout, en de Belgisch Kampioen Tom Boonen die de benen nog eens wilde testen voor het WK. Toen we dan ook na 150 km voorop te hebben gereden de laatste ronde ingingen, was ik ervan overtuigd dat we weg zouden blijven. Na enkele ontsnappingspogingen reed Wouter Mol alleen weg en leek opweg naar de zege. Dit was echter buiten het peloton gerekend dat in de laatste 5km weer de aansluiting maakte. Gelukkig voor ons, wist Bobbie Traksel de sprintende meute in de laatste kilometers te verassen, door weg te rijden uit het peloton en zo de koers te winnen. Bij de huldiging vertelde Bobbie dat er een man compleet met ambtsketen zich uitgaf als burgemeester van de gemeente Geraardsbergen. Ach laat hem maar zei ik, wij wisten wel beter!

De woensdag erna was de omloop van het Houtland waar behoorlijk wat wind stond. Nadat er 1 keer flink op de kant werd gereden viel het weer helemaal stil, en konden 4 vluchters vele minuten pakken. Op de plaatselijke ronde aangekomen wilde wij de koers hardmaken, en zodoende kwam ik uiteindelijk met 5 renners voorop te rijden. Dat we in de laatste ronde werden teruggepakt, en dat het uiteindelijk een massasprint werd viel dan ook te verwachten. Toch was ik niet ontevreden, maar het kleine beetje geluk wat je soms nodig hebt om een korte uitslag te rijden ontbrak de afgelopen koersen.

Tour of Britain 20/09/09

Afgelopen week heb ik de Tour of Britain gereden. Deze ronde werd bijna geheel gecontroleerd door de Columbia ploeg, met hun kopman Boasson Hagen. Zo werd het afgezien van de door Kai Reus gewonnen 2e rit, elke dag een sprint van een omvangrijk peloton. Omdat we geen betere sprinter bij ons hadden kon ik bijna elke dag mijn eigen kans gaan in de finale. Dit leverde me naast pijnlijke ribben door een valpartij in de 4e etappe, een 8e, een 7e, en 2 keer een 6e plaats op in de daguitslag. Omdat ik ook onderweg nog wat bonificatie secondes had weten te pakken, werd ik uiteindelijk 9e in het eindklassement waar ik wel tevreden mee ben.

GP Jef Scherens 07/09/09

Gisteren stond voor mij de GP Jef Scherens op het programma, deze lastige koers rondom Leuven werd vorig jaar nog gewonnen door ploegmaat Wouter Mol. Ik had er erg veel zin in, mede omdat het parcours met korte klimmetjes mij goed ligt. Vaak wordt er in deze koers de hele dag gekoerst en is het een echte slijtageslag. Helaas was dat dit jaar niet het geval, na een vroege ontsnapping met daarbij ploegmaat Joost van Leijen, werd er eigenlijk gecontroleerd gereden. Toen in de laatste ronde uiteindelijk dan de juiste groep wegreed miste ik gewoon domweg de slag. Dit was vooral jammer omdat de benen nog goed aanvoelden, en ik vooraf had ingezet op een goede uitslag. Aanstaande woensdag rij ik de GP Rik van Steenbergen in Aartselaar, dan de dag erna in Izegem de kermiskoers, om vervolgens vrijdag af te reizen naar de Ronde van Engeland die zaterdag begint.

7e in Geraardsbergen 02/09/09

Nadat ik gevallen was in het criterium van Almelo en daar een serieus gat in mijn knie aan had overgehouden, was mijn eerste koers vandaag in Geraardsbergen. Een glooiende omloop met een lastig klimmetje, een hoop wind, en 225 deelnemers waren de ingrediënten. Vooraf was ik een beetje onzeker, hoeveel last ik nog zou hebben van mijn knie, maar dit bleek gelukkig niet al te veel te zijn. De benen voelde zelfs erg goed aan, en snel begon ik me dan ook te mengen in het spel van demarrages, kopgroepen en vooral niet de slag missen, wat in een kermiskoers essentieel is. In de 3 laatste rondes kwamen we na weg te zijn gereden uit een groep van 11 met 5 man voorop te zitten. Lange tijd dacht ik dat we met deze 5 uit de greep van het flink uitgedunde peleton zouden blijven. Helaas kwam in de laatste ronde alles weer samen en dacht ik dat mijn koers voor vandaag gedaan was. Dit was echter buiten Aart Vierhouten gerekend, die uit ervaring wist dat iedereen op zijn tandvlees zat, en vond dat ik nog best mee kon sprinten ondanks het vele aanvallen. Hij zelf zou me wel afzetten en de sprint aantrekken. Ik zette me in zijn wiel en heb verder aan niet anders gedacht dan dat gewoon te volgen, zo kon ik ook perfect zien dat hij nog maar slechts 23 van de gebruikelijke 24 spaken in zijn wiel had. Dat hij iemand naar voren loodsen vaker gedaan had, bleek er dan ook uit dat we in perfecte positie kwamen te zitten de laatste 500 meter. Dat ik uiteindelijk "slechts" 7e werd, kwam dan ook omdat van achter ons de sprint verassend vroeg werd ingezet. Zo passeerde mij enkele renners reageerde ik telaat omdat nog goed te maken. Uiteindelijk ben ik zeker niet ontevreden over vandaag, en heb ik zin in de GP Jef Scherens in Leuven aanstaande zondag. Wat het programma voor de rest van het seizoen is weet ik helaas nog niet, maar de ploeg rijdt naast de Vuelta nog een hoop mooie koersen, dus dat zal wel goedkomen.

Eneco Tour 26/08/09

De Eneco Tour, was voor mij de eerste etappekoers die ik ging rijden in de protour. Na een voor mijn doen redelijke proloog en een eerste etappe die eindigde in een massasprint, was de 2e etappe er één door de Vlaamse Ardennen. Met vele beklimmingen zoals onder andere de oude Kwaremont, de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg. Mede door wind de beklimmingen en het bloedhete weer, was het een slopende koers waarin ik op 60 kilometer voor de finish voorop kwam te zitten met 6 man. Toen er op de laatste beklimming van de dag de Putberg nog eens een kleine groep kwam aansluiten dacht ik dat we met die groep richting Brussel zouden rijden waar de aankomst lag. Omdat Rabobank zelfs met 4 renners vertegenwoordigd was, verwacht je dan dat die samenwerken om zo de overige 160 renners kansloos te laten zijn voor de eindzege. Maar van samenwerken was weinig sprake, het leek eerder dat ze dachten: "laat ik maar als eerste demarreren voor mijn ploegmaat het doet". Zodoende kwam in de laatste kilometers alles toch nog samen en was Tyler Farrar alweer winnaar van de sprint en dus de etappe.

In de 4e etappe door de Ardennen over 221km was ik samen met Niki Terpstra op de eerste beklimming van de dag (Côte de Ben-Ahin) weggereden in achtervolging op de Fransman Gaudin. Deze klim bestempelde Niki na 2006 als "zijn" klim, toen hij daar als amateur alle profs eraf reed opweg naar de ritzege in de ronde van België. Dat dit "zijn" klim was heb ik die dag aan den lijve ondervonden, op de niet al te steile klim reed hij in 1 streep in een verschroeiend tempo naar de koploper. Pas toen we bij de Fransman kwamen vroeg hij aan mij om over te nemen. Zo zaten we vervolgens nog 115km aan het front en liep onze voorsprong uit tot maximaal 7 minuten. Helaas werd er achter ons al redelijk snel de achtervolging ingezet, en werden we dan ook al vroeger ingelopen dan we gehoopt hadden. Ondanks het afzien was het schitterend om samen met je beste vriend in de koninginnerit van een Protour koers vooruit te rijden. Dit hebben we dan ook nog wel even snel tegen elkaar gezegd en dat maakte het afzien een stuk draaglijker. De laatste 2 dagen was het beste er wel vanaf maar heb toch in een redelijke groep binnen kunnen komen. Aankomende weken staan er wat kleinere klassiekers op het programma, waar ik met deze vorm ga proberen wat mooie uitslagen neer te zetten.

Gelukkig zag Niki ook af achter mij!

Burgos en Profcriteriums 16/08/09

Afgelopen weken heb ik eerst 6 profcriteriums en vervolgens de ronde van Burgos gereden. In de criteriums is het altijd leuk om voor veel Nederlands publiek te kunnen rijden, en daarbij is het natuurlijk een goede training. Vervolgens reed ik begin augustus de ronde van Burgos, een 5 daagse etappekoers in Spanje. Daar ging het redelijk goed, al ligt het niveau bergop voor mij iets te hoog om echt mee te kunnen spelen in de lastige etappes. En met Baden Cooke (ex groene trui winnaar in de tour) als ploegmaat, weet je dat het in de sprints vooral proberen is hem zo goed mogelijk af te zetten. De dinsdag erna reed ik nog de kermiskoers in Heusden, waar ik 14e werd in de door Tyler Farrar gewonnen massasprint. Na de maand Juli waarin ik weinig gekoerst heb, denk ik dat ik met de afgelopen wedstrijden in de benen de goede vorm te pakken heb voor Eneco tour die aanstaande dinsdag begint.
Met de ploeg op kop in de Draai v/d Kaai.

12e in Nivove 24/07/2009

Op de 3e dag van het trainingskamp in La Roche en Ardenne was ik jammer genoeg ziek geworden. Net als de helft van de ploeg die daar aanwezig was, had ik te kampen met maag-darm problemen. Daardoor had ik 3 dagen niet kunnen trainen en miste zo afgelopen maandag de kermiskoers te Dentergem. Gister was ik echter voldoende hersteld om weer te kunnen starten in Ninove. Vorig jaar behaalde ik in dezelfde koers nog een 2e plaats, dus het glooiende rondje zou me moeten liggen. Helaas waren de benen nog niet zo goed als ik had gehoopt, en was het met de wind toch nog een redelijk slopende koers met veel ontsnappingen. Dat het uiteindelijk toch op een massasprint uitdraaide was dan ook dankzij het werk van Landbouwkrediet, die hoopte hun sprinter Flahaut in goede positie af te leveren. In de sprint was het uiteindelijk Kenny de Haes die wist te winnen, en kwam ik niet verder dan een 12e plaats. Aankomende week rijd ik een aantal profcriteriums en van 5 t/m 9 augustus de ronde van Burgos.

Winst in Vilvoorde-Houtem 16/07/2009

Gister bleek in Vilvoorde dat het met de vorm wel goed zit, hier boekte ik namelijk mijn eerste overwinning van dit seizoen. In de koers over 162 km reden we op ongeveer 50km voor het einde weg met een kopgroep van 9man. In de laatste ronde zorgde diverse aanvallen ervoor dat we uiteindelijk met 4 konden sprinten voor de overwinning. In de sprint haalde ik het voor Johan Coenen, en de Australisch kampioen Peter Mc Donald. Direct na de koers zijn we met het Nederlands sprekende deel van de ploeg op stage gegaan in La Roche en Ardenne. Daar hebben we inmiddels onder leiding van Gerben Löwik de eerste training erop zitten, volgens hem was het een rondje van 4,5 uur wat hij dan vervolgens in 4 uur probeert af te werken.

Programma in juli

Na een korte rustperiode vanaf het NK is mijn voorbereiding op het najaar in volle gang. Zo heb ik al meerdere lange duurtrainingen afgewerkt om de basis te leggen voor een sterk slot van het seizoen. Omdat er tijdens de ronde van Frankrijk weinig andere wedstrijden worden georganiseerd, is het in juli voor ons een rustige maand qua wedstrijden. Wel gaan we van 15 t/m 18 Juli met een deel van de ploeg naar La Roche, om daar te kunnen trainen in de Ardennen. Daarnaast rijden we de kermiskoersen van Vilvoorde, Dentergem en Ninove, en zal ik in Nederland de criteriums van Stiphout, Chaam, Wateringen, Heerlen en Roosendaal rijden. Verder zal er tussendoor veel getraind moeten worden om goed voor de dag te komen in de Ronde van Burgos van 5 t/m 10 Augustus in Spanje.

10e op Nederlands Kampioenschap 29/06/2009

Zondag is Reinier 10e geworden op het NK in Heerlen/Landgraaf, winnaar werd Koos Moerenhout.

Voorbeschouwing NK 25/06/2009

Aanstaande zondag is het NK op de weg in Heerlen/Landgraaf. Voor mij een hele belangrijke wedstrijd, dus daarom ben ik vandaag het parcours gaan verkennen. Na goed zoeken, en wat hulp van andere renners heb ik 2 volledige rondes gereden. Het parcours is met 2 weliswaar korte maar toch steile beklimmingen redelijk lastig, ook het draaien en keren en de afstand zullen in de finale gaan doorwegen. Maar wel trof ik er een ronde die precies bij mijn mogelijkheden past. Het is afwachten wat de taktiek van onze ploeg wordt, maar ik heb er in elk geval veel zin in. Al hoop ik wel dat de dranghekken aan de aankomst bij Megaland nog in plaats van op de weg in het gras worden geplaatst, deze zijn er tenslotte om het voor de renners veiliger te maken, en niet andersom.

Ster Elektrotoer en Ruddervoorde 25/06/2009

Vorige week heb ik Ster Elektrotoer gereden. Deze wedstrijd speelt zich af op mijn "nieuwe" trainingsterrein in Limburg en de Ardennen. Om die reden en omdat ik de afgelopen weken erg goed reed waren de verwachtingen bij mezelf erg hoog. De eerste dagen gingen eigenlijk redelijk makkelijk, zeker omdat de koers volledig gecontroleerd werd door Milram van leider Niki Terpstra en Columbia van Andre Greipel die uiteindelijk ook 3 ritten won. De dag dat het klassement gemaakt zou worden zou de 4e etappe worden met de Finish op de stuwdam van La Gileppe en onderweg veel beklimmingen uit Luik-Bastenaken-Luik. Die dag regende het de eerste 2uur van de koers en daarna had ik gewoon de benen niet meer om mee te kunnen in de finale. Daar baalde ik behoorlijk van, maar gelukkig reed de ploeg wel sterk en konden we de laatste dag er nog voor zorgen dat Borut Bozic 3e werd in het eindklassement, door 2 bonificatiesprints te winnen. In diezelfde sprints verloor Niki Terpstra helaas de leiderstrui aan Gilbert en werd zo "slechts" 2e in het eindklassement.

De dinsdag na de Ster Elektrotoer stond ik alweer aan de start in de kermiskoers van Ruddervoorde. Dit als laatste training voor het NK. Ik heb me verder dan ook niet echt met de koers bemoeit en gewoon uitgereden in het peloton.

17 t/m 21 juni 2009/Ster Elektrotoer

Reinier start onder rugnummer 143. Zijn ploeggenoten zijn. 141 Borut Bozic 142 Wim de Vocht 144 Bjorn Leukemans 145 Gerben Lowik 146 Jens Mouris 147 Bobby Traksel 148 Lieuwe Westra
De PROLOOG in Gemert is gewonnen door Niki Terpstra die Lieuwe Westra en Piet Rooijakkers voorblijft. Reinier moest als 4e vertrekken en eindigde op plek 101 op 39 seconden.
1ste ETAPPE-EINDHOVEN-GELEEN Deze etappe eindigde zoals verwacht op een massasprint waarin Andre Greipel van Team Columbia zich duidelijk de sterkste toonde. Reinier eindigde in het peloton als 41ste. De komende dagen hoopt Reinier zijn goede vorm te tonen. Na afloop van de rittenkoers zal hij een verslag op de site zetten.

Nieuw programma 09/06/2009

Gister hebben we van de ploeg het programma gehad voor de maand juni. Voor mij betekent dat dat ik voor het NK (28juni) nog Ster Elektro Toer en Ruddervoorde koerse rij. Ik denk dat ik met die koersen de perfecte voorbereiding heb, om de enige NK medaille die nog ontbreekt op mijn erelijst, (elite met contract) in de wacht te slepen.

6e in GP Gippingen 08/06/2009

Afgelopen zondag ben ik 6e geworden in GP Gippingen. Op een lastig parcours met elke ronde een klim van 4km die we 10 keer moesten afleggen reed er in de laatste ronde 2 man weg. Jammer genoeg konden we deze niet meer terugpakken en werd ik in de spurt van het uitgedunde peleton 4e dus 6e in totaal. Ik was na de koers tevreden met het resultaat, en ook de benen waren goed. Ik kon me prima handhaven bergop, en als je dan in de sprint nog net geklopt wordt door Haussler en Hushovd mag je niet klagen!

GP Gippingen 04/06/2009

Aanstaande zondag staat de GP gippingen in Zwitserland op het programma, een lastige ééndagswedstrijd van de buitencategorie. Namens Vacansoleil rijden Wout Poels, Wouter Mol, Arnoud van Groen, Wim de Vocht, Johnny Hoogerland, Frederik Veughelen, Matthé Pronk en ikzelf. Hopelijk werpen de lastige trainingen van de laatste dagen zijn vruchten af en kan ik een mooie uitslag rijden.

4e in Gullegem Koerse 02/06/2009

Vandaag was ik samen met Niki Terpstra afgereisd naar Gullegem. Ik omdat het een verplichte koers was van de ploeg, en Niki om nog wat snelheid op te doen voor de belangrijke maanden die komen gaan met daarin de Tour de France. In Gullegem aangekomen zag het werkelijk zwart van de mensen, het mooie weer en de deelname van Tom Boonen zullen daar wel mede voor gezorgd hebben. Ook waren er behoorlijk veel deelnemers namelijk 233! Nadat Niki en ik al snel vanuit de start probeerden weg te rijden kwamen we met 7 man voorop te zitten. Helaas voor Niki vloog zijn ketting eraf en viel hij terug in het peleton. In de kopgroep met oa daarbij Belgisch kampioen Jurgen Roelandts beleven we goed samen werken, en bouwde een maximale voorsprong uit van 2 minuten. Na 100 km voorop gereden te hebben kwamen er steeds meer renners terug aansluiten en werd het uiteindelijk weer een groep van 40 a 50 man. Doordat Quick-Step met veel renners vertegenwoordigd was, en daarbij de snelle Boonen en Weylandt, bleven die de koers controleren om op een massasprint aan te sturen. Dit werd dan ook uiteindelijk het geval. Ondanks dat ik lang in de aanval had gereden heb ik toch nog meegesprint, onder het motto: Wie niet waagt wie niet wint. Dit leverde mij een 4e plek op, achter Wouter Weylandt, Stefan van Dijk en Roy Sentjens. Dus tevreden ging ik naar huis om morgen met Niki nog een lange ardennentraining te doen, en aanstaande zondag vol vertrouwen af te reizen naar de GP Gippingen in Zwitserland.

Circuit de Lorraine 25/05/2009

Na 3weken zonder competitie stond ik afgelopen week aan de start van het Circuit de Lorraine, een 5daagse etappekoers in Frankrijk. Het parcours bestond uit 4 ritten over glooiend terrein, en 1 heel lastige rit in de Vogezen. Nadat de eerste 2 ritten waren geëindigd in een groepsprint werd duidelijk dat het klassement gemaakt zou worden in de 3e etappe door de Vogezen.

Vooraf had kopman Mateo Carrara aangegeven dat hij zijn zinnen op deze ronde had gezet, en hij wilde aanvallen op de laatste klim van de dag de "Col du Brabant". Toen we na 3 klimmen en een zeer lastige afdaling aan de slotklim begonnen bevond ik me samen met Carrara in een groep van ongeveer 10 renners dat zich licht had afgescheiden van de rest van het peloton. Vanaf daar was het mijn taak om zolang mogelijk een strak tempo aan te houden zodat niemand kon terugkeren en er geen demarrages zouden komen. Dit lukte tot 2 kilometer onder de top, op dat moment koos Matteo zelf de aanval en kon samen met een Fransman een mooie voorsprong opbouwen. Dat hij uiteindelijk de rit niet wist te winnen kwam doordat Ruben Plaza in de laatste dalende kilometer terugkwam en beide koplopers verraste. Wel nam Matteo hierdoor de leiding in het algemeen klassement, en met nog 2 etappes voor de boeg was het aan onze ploeg om dat te verdedigen.

Dit was een geweldig lastige opgave zeker omdat de laatste dag er een groep wegreed van 25 man, met daarbij namens Vacansoleil Gerben Löwik, Wouter Mol en ik, maar zonder Matteo Carrara. Nadat wij ons 3en terug hadden laten zakken uit de kopgroep en samen met de rest van de ploeg (Johnny Hoogerland, Wout Poels en Mathé Pronk) tempo zijn gaan maken in het peleton konden we op 30km voor het einde terugkomen bij de 25 leiders. Daar lag echter nog een behoorlijk steile beklimming waarop een aanval kwam van renners die nog kort in het klassement stonden. Dus ook daar moesten we werkelijk al onze krachten aanspreken om die groep niet tever te laten uitlopen. Dat het verschil dan ook uiteindelijk slechts 1 seconde in ons voordeel bedroeg was dan ook niet te danken aan knap rekenwerk, maar aan het feit dat echt iedereen zich maximaal had ingespannen om de winst binnen te halen. Ikzelf eindigde uiteindelijk op een 23e plaats in het algemeen klassement, en dat de vorm al zo goed is, biedt goede hoop voor de komende koersen.
vlnr: Johnny Hoogerland, Gerben Löwik, Matteo Carrara, en Wout Poels.

"Rustperiode" 08/05/2009

Morgen Steven Rooks Classic verkennen! Ben om 9.00 uur bij je. ciao Aart. Dat smsje kreeg ik woensdagavond van Aart Vierhouten. De volgende ochtend stond hij inderdaad om klokslag 9 uur voor de deur. Gewapend met een routebeschrijving, kaart van de Ardennen, en als bewijs dat hij met zijn tijd meegaat zelfs een Garmin, zodat verkeerd rijden nagenoeg onmogelijk zou zijn. Hij had de opdracht om de route helemaal te rijden, te kijken of er nog wat kleine veranderingen nodig waren en dat allemaal op te slaan in zijn Garmin. Nu dacht ik inmiddels de meeste routes door de Ardennen wel kende, maar toch kwamen we op wegen waar ik nog niet eerder geweest was. Met een aantal voor mij onbekende beklimmingen en vooral veel rustige wegen, was het echt een mooie route. Na 160km en 2497hoogtemeters waren we weer terug in Maastricht, waar we besloten dat profwielrenner tijdens een "rustperiode" het mooiste beroep ter wereld is!

Frankfurt 01/05/2009

De Frankfurt-Eschborn-City-Loop, dat is de nieuwe naam van Rundum den Henninger Turm. Dit zou mijn laatste wedstrijd worden dit "voorjaar", hierna rij ik 2 weken geen koers, om goed te kunnen trainen voor de rest van het seizoen. De wedstrijd is met een flink aantal beklimmingen met daarbij oa de Feldberg die zelfs 800 meter hoog is behoorlijk lastig. Toch kwam ik na ongeveer 60km voorop te zitten met 3 andere, Linus Gerdemann, Ben Hermans en Silvere Ackermann. Onze maximale voorspong bedroeg 3.30, helaas voor ons begon Saxo Bank met achtervolgen en werden we na 120 km weer ingelopen. Op dat moment brak de koers echt open en werd kwam ik in een redelijk grote groep terecht die rustig naar de finish reed. De rest van de ploeg was in de finale goed voorin vertegenwoordigd, en Matteo Cararra was met zijn 7e plek de kortst geplaatste.

Luik-Bastenaken-Luik 27/04/2009

Gisteren reed ik mijn eerste Luik-Bastenaken-Luik, mijn opdracht was om te proberen in een vroege vlucht te geraken. Nu was dat gister makkelijker gezegd dan gedaan. Vanuit de start werd echt verschikkelijk hard gereden, en daarbij voelde ik mij ook nog eens verschrikkelijk slecht. En dat is niet echt een goede combinatie, zeker niet omdat het parcours al meteen de hele tijd op en af gaat. Klimmen die in elke andere koers een bergprijs verdienen, worden in LBL afgedaan als een vlakke aanloop. Er werd ook continu gedemareerd, zonder dat er ook maar iemand echt weg kon komen. Toen we na een uur koers voor een dichte spoorwegovergang kwamen te staan, kon ik dan ook even op adem komen. De hoop dat ik mij iets beter zou voelen na deze korte pauze bleek van korte duur, het ging namelijk gewoon verder waar we gebleven waren, met dit verschil dat ik door het plotseling stilstaan, ook nog eens verzuurde benen had. Toen er dan eindelijk na 2 uur koersen een klein kopgroepje wegreed was dit voor mij dan ook een zegen.

Doordat er toen geruime tijd heel rustig werd gereden begon ik mij steeds beter te voelen, en wist ik dat na 170km op de Côte de Wanne de koers "echt" zou beginnen. In de zeer nerveuze aanloop richting de Wanne kon ik mij net als de rest van de ploeg redelijk goed handhaven, en zo bij de eerste beginnen. Vanaf daar wist ik dat het nooit meer echt zou stilvallen dus was het zaak zover mogelijk voorin te blijven en bergop aan te klampen. Nu werd er weliswaar nog niet echt gekoerst door de toppers in die fase van de koers, voor mij lag het tempo bergop toch vaak net iets te hoog. Een paar keer moest ik net onder de top het al flink uitgedunde peloton laten gaan, maar telkens kon ik in de afdaling weer terugkomen. Maar toen ik met een klein groepje tussen de volgauto's aan La Redoute begon wist ik dat we nu niet meer gingen terugkeren. Op de Redoute zelf was ik echt helemaal leeg, en zelfs de allerkleinste versnelling voelde na 230km nog veel te groot aan. Een paar km verder ben ik dan ook in de bezemwagen gestapt, al had ik heel graag deze koers willen uitrijden, er zat niks meer in mijn benen waardoor het gewoon echt onmogelijk was. Toch heb ik een goed gevoel overgehouden aan de afgelopen week, want zonder echt goede voorbereiding met bijvoorbeeld een etappekoers in de benen hier redelijk mee kunnen komen, geeft toch hoop voor de toekomst.

Luik-Bastenaken-Luik 24/04/2009

De dag na de "Amstel" ben ik samen met de Italianen van onze ploeg, Carrara en Marcato de laatste 90km van Luik-Bastenaken-Luik gaan verkennen. Weliswaar met de auto, maar ondanks dat was het een lastige opgave. Waar mijn ploegmaten Carrara (BMW 5 serie) en Marcato (Audi A8) een dikke auto rijden, propten wij ons in mijn kleine Suzuki, maar goed hij bracht ons waar we zijn moesten, en dat was aan de voet van de Côte de Wanne. Daar op 90 km van de aankomst begint het volgens de "kenners" pas echt. Dat je er dan al 170km dwars door de Ardennen op hebt zitten doet blijkbaar niet terzake. De Wanne direct gevolgd door de Stockeu is wat de Duitsers zo mooi "vorentscheidung" noemen. Daarna volgen nog de Haute-Levée, de Rosier en de la Vecquée. Waar de italianen normaal honderduit praten werd het steeds stiller in de auto en toen we na La Redoute, ook nog de vreselijk steile Côte de la Roche aux Faucons opreden, was het enige wat Carrara nog uitbracht: aiaiai, en bleef het verder stil tot in Ans!

Waalse Pijl 23/04/2009

Nadat we in de Amstel Gold Race bijna de hele dag prominent in beeld hadden gefietst, was de taktiek voor de Waalse Pijl totaal anders. Een mooie uitslag op de Muur van Huy daar draaide het voor ons om afgelopen woensdag. Niet meespringen in een kansloze vroege ontsnapping, maar zorgen dat Matteo Carrara en Clement Lhotellerie zo fris mogelijk konden beginnen aan de laatste beklimming van de toch wel erg steile Muur van Huy. In de laatste 75km waar de hellingen elkaar snel opvolgde kon ik me in het begin goed voorin handhaven. Maar de 1 na laatste beklimming van de dag, de Côte de Ben Ahin was er teveel aan. Met een aanzienlijke groep werden we eraf gereden, terwijl ploegmaat Clement Lhotellerie knap 11e werd. Zelf kwam ik als 82e over de streep.

Amstel Gold Race 19/04/2009

Vandaag stonden we op de grote markt van mijn woonplaats Maastricht aan de start van mijn 1e Amstel Gold Race. Ik had er heel erg naartoe geleefd en was dan ook zeker van plan me te tonen in de belangrijkste klassieker die Nederland rijk is. Vanuit het vertrek zat ik dan ook direct attent voorin en even leek het er zelfs op dat ik met 4 man weg zouden rijden. Helaas werden we net teruggepakt, en meteen daarna reden de renners weg die de eerste uren van de "Amstel" kleur zouden geven. Daarbij zat oa vriend Niki Terpstra en ploegmaat Borut Bozic. Deze groep kon een aanzienlijke voorsprong bijeen fietsen, en zo kwam het dat de koers voor langere tijd op slot zat. Op de 2e passage van de Cauberg was het Pieter Weening die demareerde en voor rabobank de koers hard probeerde te maken. Ik besloot met hem mee te springen. Lang duurde onze ontsnapping echter niet, want op de Geulhemmerberg werden we alweer ingelopen door een inmiddels op hol geslagen peleton. Daar werd ik echter het slachtoffer van een valpartij waarbij ook Fränk Schleck en Matthew Lloyd betrokken waren. Door een voor mij onduidelijke reden viel Schleck ploteseling voor mij en kwam ik zo boven op hem terecht. Gelukkig bleef de schade bij mij beperkt tot wat schaafwonden en een kapotte fiets, dit in tegenstelling tot de andere 2 die beide zwaar gewond werden afgevoerd. Toen echter bleek dat mijn reservefiets niet op het dak van de ploegleiderswagen stond, moest ik mijn weg vervolgen op de reserve fiets van Johnny Hoogerland, die toch wel enkele maten te groot is. Na een wilde achtervolging tussen de volgauto's kon ik echter weer aansluiten in het peloton en proberen mijn positie voorin de groep weer in te nemen. Inmiddels was commercieel manager van de ploeg Frank Kwanten met mijn reservefiets naar de Gulpenerberg gereden, zodat ik daar weer kon wisselen op een fiets die mij wel goed paste. Mede door het tijdverlies van de laatste fietswissel en doordat de achtervolging behoorlijk krachten hadden gekost, miste ik echter net de aansluiting richting de kruisberg waar normaal de koers echt losbarst. Zo kwam het dat ik in een klein groepje met andere geloste renners rustig naar de finish in Valkenburg ben gereden. Nu kijk ik met gemengde gevoelens terug op deze koers. Het is natuurlijk jammer als je door een vapartij achterop raakt, maar de benen waren goed, en ook de ploegleiding was tevreden zodat ik ook mag starten in de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik komende week.

Paris-Camembert 16/04/2009

Afgelopen dinsdag reden we met de ploeg Paris-Camembert, deze Franse koers wordt gekenmerkt door een relatief vlakke aanloop met in de finale een aantal venijnige klimmetjes. Aan de start stond ook Caisse d'Epargne met de winnaar van 2008 Alejandro Valverde. In het begin van de koers werd er voor mijn gevoel door het hele peloton gedemarreerd, maar was er mede door de tegenwind geen wegkomen aan. Toen na 2 uur koersen er eindelijk 2 renners wegraakten hadden we dan ook dik 48km/h gemiddeld op de teller staan. De 2 koplopers konden nadat het een tijdje stilgevallen was in het peloton zelfs uitlopen tot 8 minuten. Op dat moment begon de ploeg van Valverde te achtervolgen, zijn ploegmaats reden een zeer strak tempo en zo kwam het dat in de finale alles weer samen kwam. Ik kon me op de steile klimmetjes makkelijk voorin handhaven, en kopman Matteo Carrara goed afzetten voor de sprint. De sprint werd uit eindelijk gewonnen door Jimmy Casper die aan een zeer sterk seizoen bezig is. Dat ik goed reed, resulteerde ook dat ik ben opgenomen in de selectie voor de Amstel Gold Race. Dit wordt dan na de Hel van het Mergelland mijn 2e "thuiskoers" in Limburg, en hopelijk heb ik dit keer iets meer geluk!

Gent-Wevelgem 07/04/2009

Vanmorgen werd ik gebeld door ploegleider Hilaire van de Schueren dat ik morgen mag starten in Gent-Wevelgem. Dat wordt dan de eerste Protour koers van mijn carrière. Ik ben benieuwd hoe het gaat, ik voel me goed en de ploeg draait super dus heb er vertrouwen in.

Hel van het Mergelland 04/04/2009

Lek in de afdaling richting Gulpenerberg, slechter kan je het niet treffen. Dat overkwam mij vandaag in de Hel van het Mergelland. Het lukte mij nog om terug te keren in het peloton, maar op dat moment was de slag net gevallen op deze steile beklimming. En met 2 man van Vacansoleil in de kopgroep was het niet aan mij om nog iets te ondernemen. Erg jammer want ik was bezig aan een sterke wedstrijd met héle goede benen. Een pleister op de wonde was het dan ook, dat vriend en ploegmaat Wouter Mol knap 3e werd, achter het Italiaanse geweld van CSF group Navigare. Ik kwam in het uitgedunde peloton binnen als 28e.

Hel van het Mergelland 04/04/2009

Vanmorgen was ik erg vroeg wakker, want vandaag staat namelijk de hel van het merglland op het programma. Dit is voor mij een belangrijke wedstrijd. De wedstrijd gaat namelijk grotendeels over mijn trainingsparcours en met de vele steile beklimmingen is de koers mij op het lijf geschreven. Hopelijk kan ik vanavond schrijven dat ik een goede koers heb gereden. Ik heb er in elk geval alles aan gedaan!

De strijd onder ploegmaats 01/04/2009

Dat er ook onder ploegmaats wel eens serieus strijd wordt geleverd kunt u hier lezen!

Critérium International 30/03/2009

Dit weekend heb ik het Criterium International gereden. De eerste etappe werd compleet gecontroleerd door de ploeg van Saxo bank, en eindigde ondanks 2 klimmetjes in de finale met een sprint van een grote groep. Bij ons had Bobbie Traksel zijn zinnen gezet op deze etappe, hij had er zelfs zijn geliefde koersen in Vlaanderen voor laten schieten. Daarom probeerde ik hem in de laatste kilometer nog op een goede positie af te zetten, dit liep met "dank" aan Jens Voigt helemaal verkeerd en zo eindigde Bobbie als 11e en ik als 14e. Dat was toch enigszins teleurstellend zeker omdat de uitgangspositie eigenlijk super was.

Na een korte nacht, omdat naast het verzetten van de tijd, ook de start al om 8.30 gegeven werd, stonden we aan de start van de 2e etappe. Dit was een korte rit van 98km met daarbij wel 9 beklimmingen. Algemeen bekend in het peloton is, dat Jens Voigt bovenop de 2e beklimming (de lastigste in de omgeving, die we 2 maal moesten nemen die dag) zijn jaarlijkse demarrage plaatst. Het was Clément Lhotellerie die mij in de bus toevertrouwde dat hij dit jaar ging alles op alles zou zetten om met hem mee te springen. Vanuit het vertrek ging het gelijk bergop, dit was samen met de regen, kou en het vroege tijdstip, de reden dat ook direct veel renners moesten lossen. Op de 2e klim aangekomen was het inderdaad Voigt die wegreed, en het was Clément die hem als één van de weinige kon volgen. Ikzelf heb daar weinig van gezien, want had mijn handen vol aan mezelf handhaven in het inmiddels uitgedunde peloton, en met me te concentreren op het achterwiel van mijn voorganger. Voor Clément brak na een aantal beklimmingen zijn gebrek aan wedstrijd ritme op, en moest hij Voigt laten gaan. Ikzelf werd op de één na laatste beklimming met een grote groep gelost, waarmee we toen rustig naar de finish zijn gereden om uiteindelijk 60e te worden. Oh ja, Jens Voigt won “gewoon” zijn jaarlijkse etappe, en voor de 5e keer het eindklassement van het Criterium International!

Critérium International 26/03/2009

Aankomend weekend staat voor mij het Criterium International op het programma. Anders dan de naam doet vermoeden gaat het hier om een behoorlijk lastige 2-daagse wedstrijd in de Franse Ardennen. Zaterdag begint het met een etappe over 190km, daarna zondagochtend de 2e etappe over 98km, om dan ’s middags af te sluiten met een tijdrit over 8,3km. Ik ben benieuwd hoe dit gaat na de "vlakke" koersen in Nederland en België maar ik heb er in elk geval veel zin in!

Nokere Koerse 19/03/2009

Gisteren hebben we met de ploeg Nokere-Koerse gereden. Als je de uitslag zou zien met de beste man op een 31e plaats zou je denken dat we een teleurstellende wedstrijd hebben gereden. Maar niets is minder waar. Na de eerste grote omloop moesten er nog 8 plaatselijke rondes gereden worden met daarin telkens de beklimming van de Nokereberg, waar ook de aankomst lijn getrokken was. Helaas stond er weinig wind, die ook nog eens bijna altijd mee of tegen stond. Het enige stuk waar het wel op de kant was, daar was de bevoorrading waar het dan telkens wat stil viel. Kortom het was al snel duidelijk dat het uit zou draaien op een massasprint op de Nokereberg. Nu was onze sprinter Bobbie Traksel enkele ronde voor tijd uit koers gegaan. Dus werd besloten om de sprint aan te trekken voor Johnny Hoogerland die nog altijd kans maakt om leider te worden in de europetour. De laatste 3 kilometer wisten we ons goed te organiseren met Gerben Löwik die geweldig doortrok, en Aart Vierhouten die het allemaal regisseerde en de laatste man zou zijn om Johnny af te zetten op 200 meter. Dit lukte perfect en Johnny begon dan ook als eerste aan de laatste 200 stijgende meters op de kasseien van de Nokereberg. Daar liep het helemaal mis (klik hier voor het filmpje) Johnny die op kop rijdt en links wordt gepasseerd komt daar in aanraking met een andere renner, raakt uit balans en kan zich nog maar net op de been houden. Weg mooie uitslag en punten voor de europetour, maar ook dat is wielrennen. Soms zit het mee en soms zit het tegen.

Na de koers ben ik samen met Gerben nog gaan bijtrainen, en hoopte stiekem dat zijn kopbeurten in de finale hem flink hadden afgemat. Maar vastbesloten als hij is, moest en zou de 250km volgemaakt worden met het oog op de komende klassiekers. Zelfs de invallende duisternis bracht hem niet van zijn stuk. Met de volgauto zowat op ons achterwiel, en in het schijnsel van de koplampen reden we in het donker door het Vlaamse land, om uiteindelijk dik 250km op de teller te hebben.

Wanzele 12/03/2009

Gisteren was de eerste kermiskoers van het seizoen in het Belgische Wanzele. Hier stonden we dan ook met een zevental renners van Vacansoleil aan de start. Mede door het mooie weer waren er dik 200 vertrekkers. Na een snelle wedstrijd liep het uiteindelijk uit op een massasprint. Wij probeerde daarbij Bobbie Traksel in een zo goed mogelijke positie af te zetten voor de sprint, dit lukte prima en hij werd netjes 2e achter winnaar Steven Caethoven. Ik was behoorlijk tevreden want de benen waren goed en de hele ploeg reed sterk. De aankomende week zal ik flink in de heuvels gaan trainen om de aankomende wedstrijden goed voor te bereiden. Vandaag ben ik daar overigens al mee begonnen door 4uur door Limburg te rijden, en dat het met de vorm wel goed zit bleek uit het feit dat Gerben Löwik al na 40km afdraaide, met het excuus dat hij geen lucht had. En daar had zijn opspelende verkoudheid en 3e antibioticakuur niks mee te maken besloot ik, en reed lekker verder.

Kuurne-Brussel-Kuurne 02/03/2009

Kuurne-Brussel-Kuurne was voor mij na 3 weken weer mijn eerste koers. Nadat we afgelopen week het parcours van Kuurne en die van omloop het Nieuwsblad hadden verkend wist ik wat mij te wachten stond. De opdracht van de ploeg was meezitten in een vroege ontsnapping. Het tempo lag in het begin dermate hoog dat er van wegkomen nauwelijks sprake was. Toen de heuvelzone eraan kwam, waar ik van voorgaande jaren wist dat het daar zaak was om voorin te zitten, lukte dit absoluut niet. Nadat we met een redelijk grote groep ook nog achter een valpartij verzeild raakte, was het onmogelijk nog mee te zitten in de voorste groep. Uiteindelijk finishte ik in een redelijk groot peloton op ruime achterstand. Kortom een dag om snel te vergeten. Wat mijn volgende koers wordt is helaas nog niet bekend.

"Trainen" in Sleen 23/02/2009

Voor mij stond er dit weekend geen koers met de ploeg op het programma, dus was ik samen met oud ploeggenoot en trainingsmaat Marvin van der Pluijm afgereisd naar het Drentse Sleen, om daar een trainingsklassieker te rijden. Daar aangekomen was het gezellig druk want werkelijk alle categorieën hadden startgelegenheid. Nadat Gert Jacobs de ploegleider van Marvin een heuse peptalk had gegeven was ik er helemaal klaar voor! Bij de start aangekomen keek ik eens om me heen, en herkende werkelijk niemand. Zouden dat die 2 maanden als prof zijn waardoor ik niemand meer herkende dacht ik nog, maar toen zag ik het en bleek dat ik me had aangesloten in het werkelijk popelende junioren peloton, dat 3 minuten na de elite zou vertrekken. “Nog 1 minuut voor de start van de elite” hoorde ik de speaker enthousiast zeggen. Nu begon ik me toch lichtelijk zorgen te maken, want hoe kom je in 1 minuut door een peloton vol zich aan de startlijn verdringende junioren. Nu was mijn hoop gevestigd op mijn bekendheid als renner, en mijn outfit van Vacansoleil zodat ze me ruimbaan zouden geven, dit bleek echter ijdele hoop. Na een aantal pardon’s, boze blikken en corrigerende duwtjes (waarvoor bij deze mijn excuses) was het me dan toch gelukt. Zo kon ik nog net aansluiten in het staartje van het opzienbarend snel vertrekkende peloton. Dit was dan ook gelijk de grootste prestatie van de dag, want de koers beëindigde ik in een achtervolgend groepje, op geruime achterstand van de kopgroep die in de 1e ronde was weggereden.

Trainen in de Ardennen 16/02/2009

Nu ik geen Algarve rij moet er toch getraind worden, zo ook afgelopen weekend. Samen met Niki Terpstra die zich voorbereidt op het Vlaamse voorjaar trok ik de Ardennen in. 2 jaar geleden toen we (op advies van Danny Stam) ook in de winter daar aan het trainen waren werden we al overvallen door een sneeuwbui, en ook deze keer werden we niet gespaard. Op het verste punt van onze training bleek de weg namelijk te zijn veranderd in een heuse skipiste. Nadat wij dachten dat dit slechts een kort stukje betrof waagden we de gok en zetten we door. Na een aantal kilometers door de sneeuw en 2 overstekende skiërs later, besloten we dan maar om er in elk geval een foto van te maken. En sprak Niki: “nooit ga ik met jou meer de Ardennen in”


Klik hier voor de site van Niki.

Ster van Bessèges 07/02/2009

De afgelopen ritten werden vooral gekenmerkt door het slechte weer. Zo werd de Koninginnerit zelfs ingekort omdat er op sommige plekken sneeuw op de weg lag. Dit vond ik persoonlijk niet zo erg omdat ik het ondanks de vele kleding erg koud had. Dit in tegenstelling tot mijn ploeg- en kamermaatje Johnny Hoogerland die zich niks aantrok van de Franse renners die het onverantwoord vonden om verder te koersen, en onder luid boe geroep vrolijk ten aanval trok. Dit leverde hem een 3e plek op in de etappe en in het voorlopige klassement. Vandaag won ploegmaat Björn Leukemans de 4e etappe door Thomas Voeckler in de sprint a deux te verslaan. Dit is voor de ploeg een hele mooie opsteker, en natuurlijk voor Björn zelf na een moeilijk jaar in 2008. Met mij persoonlijk gaat het goed, de echte topvorm is er nog niet maar kan me goed handhaven en mijn werk doen voor de ploeg. Morgen staat de laatste rit op het programma over 145km.

Voor de start van de 1e etappe

Vervanger van Cooke 03/02/2009

Afgelopen zondag werd ik 24e in de GP Marseillaise, nu ik toch nog in Frankrijk ben mag ik ook de ster van Bessèges rijden als vervanger van Baden Cooke, die nog teveel hinder ondervindt van zijn val in Tour Down Under.

Zondag gaat het beginnen 28/01/2009

Aankomende zondag wordt de GP Marseillaise mijn eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Natuurlijk heb ik veel getraind en hebben we op het afgelopen trainingskamp met de ploeg de puntjes op de i kunnen zetten. Maar altijd is er die spanning van hoe zal het gaan en heb ik wel genoeg getraind deze winter. Zeker deze keer, nu ik voor het eerst zo vroeg in het seizoen al op dit niveau moet koersen. Maar ik voel me goed en heb er veel zin in. Veel lastiger dan mijn eerste koers vorig jaar kan het trouwens niet worden, toen begonnen we namelijk in Kuurne-Brussel-Kuurne, waar we tegen mannen kwamen te rijden met al minstens 10 koersdagen in de benen. Na de GP Marseillaise rij ik waarschijnlijk de Volta ao Algarve in Portugal van 18 t/m 22 februari. En daarna ben ik één van die mannen met koersdagen in de benen!
Profiel GP Marseillaise

Trainingsstage Benidorm 22/01/2009

Voor het trainingskamp met de ploeg zaten we van 13 tot 22 januari in Benidorm aan de Spaanse kust. Hier kregen we de nieuwe fietsen en de nieuwe kleding voor het seizoen uitgereikt. Nadat de eerste dag vooral bestond uit losrijden en het afstellen van het materiaal kon op de tweede dag de training echt beginnen. Waar het overgrote deel van de mensen (bejaarden) in de winter naar Benidorm gaat om van zijn of haar rust te genieten, bleek dit aan ons niet besteed. Onder impuls van Gerben Löwik werd er 3 dagen keihard getraind. Wat hij onder een normale duurtraining verstaat bleek voor mij een regelrechte wedstrijd om überhaupt het wiel te kunnen houden. Waar ik normaal bij een hellende strook de neiging heb om terug te schakelen werd mij nu duidelijk dat dit juist de momenten zijn om je ploegmaats nog eens extra op de pijnbank te leggen. Toen de we de derde trainingsdag met “dank” aan de route van Aart Vierhouten zelfs 220km op de teller hadden staan, was de rustdag voor mij een zegen. Deze werd dan ook ingevuld met 50km op het gemak losfietsen en koffie met pannenkoeken onderweg. De rustdag had mij blijkbaar goed gedaan want het volgende blok van 4 dagen trainen ging mij een stuk makkelijker af. Ook had ik een wijze les geleerd die eerste dagen en die luidde: ga nooit naast Löwik op kop rijden tijdens de training. Toen hij dan ook aan het einde van de week opmerkte je woont toch vlakbij dan kunnen we wel samen trainen! Beperkte ik mij tot een: "ja euh... we zien wel" en maakte me snel uit de voeten.

Gerben geeft uitleg

klik hier voor artikel AD Sportwereld

Wintertraining en ploegenvoorstelling 12/01/2009

De laatste weken stonden in het teken van een aangepaste wintertraining. Omdat er in Nederland eindelijk weer eens op natuurijs geschaatst kon worden, stond ik bijna elke dag op de schaats. Zo ook afgelopen weekend samen met mijn goede vriend Marvin van der Pluijm. We hebben toen een mooie tocht door de Biesbosch gemaakt (zie foto's). Ook was er afgelopen donderdag de voorstelling van mijn nieuwe wielerploeg Vacansoleil in Geertruidenberg. Daarnaast hadden we een bespreking met het oog op het nieuwe seizoen en trainingskamp. Voor dat 8daagse trainingskamp vertrekken we morgenvroeg naar Benidorm in Spanje. Klik hier voor enkele fragmenten op de site van L1 = Ook Reinier komt aan het woord, natuurlijk ook Wout Poels

NK Koppelkoers door Mike Terpstra 30/12/2008

Op de laatste dag van de Nederlands kampioenschappen Baanwielrennen in Apeldoorn mocht ik aan de zijde van jeugdvriend Reinier de koppelkoers rijden. Reinier ken ik al vanaf de vroege jeugd, toen ik begon in categorie 1 was Reinier al een talentvolle renner bij zwc DTS. Reinier en Niki (mijn broer) schelen 1 jaar en zaten met de nieuwelingen en junioren bij elkaar in het team van DTS (ook wel Harde Kern genoemd). Vaak ging ik mee om te kijken en nam plaats in de achtervolgingsauto met Douwe en Flip (dé vaders).

In begin december spraken we af om samen de koppelkoers te gaan rijden, iets waar ik vanaf dan erg naar uitkeek. Vandaag was het dan zover, maar tijdens de wedstrijd lag het janken van afzien me dichterbij dan het lachen.

De koers ging over 200 ronden (50 kilometer) en al vanaf de start werd er gebeukt. Kip/Pieters gingen meteen aan, en vooral de eerste 70 ronden deden pijn. Wij maakte een grote fout door achteraan te starten en al snel verloren wij een ronde. Dit was niet best natuurlijk, maar je kan merken dat het niveau van de Nederlandse baansport flink omhoog is gegaan en in de breedte gegroeid is.

De aflossingen liepen goed voor een eerste keer samen, we hadden nog nooit samen een koppelkoers gereden en in december kwamen we er ook niet aan toe om samen te trainen door onder andere het trainingskamp van Reinier op Mallorca. Over de helft leken we er doorheen te komen. Er waren al 5 koppels uit koers genomen door te grote afstand waardoor het koppelen al overzichtelijker werd, we gingen van start met 19 koppels. Dat we wat beter gingen rijden betekende niet dat we niet meer in de problemen kwamen. 3 maal moesten we de rol lossen met het peloton. 3 maal kwamen we ook terug, daarbij moet ik veel lof aan Reinier geven, die met een '' Llanerasje'' (handen op bepaalde achtervolgingshouding op stuur) veel meters goed maakte en weigerde op te geven. Vooral met nog 50 ronden op het bord liep het mis voor ons, Reinier kwam te laat naar mijn zin naar beneden en daardoor moest ik doorrijden, net op het slechte moment, zal je altijd zien. Daardoor kregen we ¾ ronden achterstand, maar gelukkig viel het peloton stil, na een aanval van Stroetinga/Schep. Dit was onze strafste actie om toch nog terug te komen. Voor de rest moet ik zeggen dat ik niet erg op de ronden heb gelet, ik was het een beetje kwijt. Het ging hard en achteraf gezien heb ik met een te lichte versnelling gereden ten opzichte van de ander coureurs. Dit is goed om te weten voor volgend jaar. Volgend jaar weer met Reinier? Wie weet, al denk ik nu meer aan me bed en zei ik na afloop: Ik rij géén NK Baan meer, ik ben wegrenner.

Reinier en ik werden uiteindelijk 12e op 3 ronden van de winnaars Wim Stroetinga en Peter Schep. Zij hadden 2 ronden voorsprong op het peloton. Reinier en ik hadden dus uiteindelijk maar 1 ronde verloren op het peloton en daar mogen we best tevreden over zijn. Ook als je ziet welke renners de streep niet eens haalde. Als we volgende keer vooraan starten en goede versnellingen hebben zit er mogelijk meer in. Nu weer lekker de weg op, al geloof ik dat Reinier zelf het ijs op gaat.

Prettige jaarwisseling,

Mike Terpstra

Meer foto's zie Fotogalerij

6e op NK scratch 29/12/2008

Vandaag was de 3e dag van het NK baanwielrennen in Apeldoorn. Hier deed ik mee aan het NK scratch ( een rit in lijn over 10km. ) Na een hectische koers wist ik uiteindelijk beslag te leggen op de 6e plaats. Hiermee ben ik niet helemaal tevreden omdat het positie kiezen in de sprint niet zo goed lukte. Maar de benen voelden goed aan, dus heb goede hoop dat het morgen beter gaat!

Kwalificatie NK baan Apeldoorn 27/12/2008

Gister ben ik voor het eerst op de schitterende nieuwe wielerbaan in Apeldoorn geweest. Daar waren de kwalificatie ritten van het NK scratch en Puntenkoers later deze week. Vanwege het grote aantal deelnemers waren er 3 kwalificaties voor elk onderdeel, en gingen de eerste 8 renners door naar de finale. Eerst moest ik de scratch rijden, zo kon ik mooi wennen aan de baan, want ik zat niet in een al te sterke serie. Het lukte dan ook redelijk eenvoudig om de finale te bereiken met een 4e plaats. De puntenkoers bleek een heel wat moeilijkere opgave. In een sterke serie en uiteindelijk een 9e plaats is het me helaas niet gelukt om de finale te halen. Dat betekent dat ik pas maandag weer naar Apeldoorn moet voor de finale scratch, en dinsdag voor de Koppelkoers met Mike Terpstra.

Kerstprijs Dortmund 26/12/2008

2e Kerstdag stond in Dortmund de traditionele "Weihnachtspreis" op het programma. Hierbij wist ik de 3e plaats te behalen samen met mijn gangmaker Bruno Walrave. De winst ging naar Timo Scholz voor Andreas Beikirch.

1 Timo Scholz/ Gerd Gessler
2 Andreas Beikirch/ Dieter Durst
3 Reinier Honig/ Bruno Walrave
4 Peter Jörg / René Aebi
5 Jan-Eric Schwarzer/ Christian Dippel
6 Tim van der Zanden/ Helmut Baur

vlnr. Andreas Beikirch, Dieter Durst, Gerd Gessler, Timo Scholz, Bruno Walrave, Reinier Honig

Trainingskamp Mallorca 21/12/2008

Vanmorgen ben ik teruggekomen van Mallorca, daar was ik 10 dagen op stage geweest om de basis te leggen voor het aankomende seizoen. Ik was daar samen met ploegmaat Bobbie Traksel en Bas Giling. Daarbij waren wij lang niet de enige renners daar en zo reden we dagelijks met een redelijk grote groep over het eiland. Zo ook Erik Zabel, die zogezegd aan het aftrainen is, maar nog wel elke dag minstens 5 uur traint. Ook heb ik nog een dag meegetraind met Milram die al een stage hadden met de ploeg. Afgezien van enkele dagen slecht weer was het een geslaagd trainingskamp en heb ik flink wat uren kunnen maken.

De komende periode zal ik vooral actief zijn op de baan, op 2e kerstdag rij ik de traditionele kerstprijs in Dortmund, en meteen daarna staat het NK baan in Apeldoorn op het programma. Daar zal ik uitkomen op de scratch, de puntenkoers en de koppelkoers met Mike Terpstra.

Mooie winst in de Borculo Classic 2004 in het shirt van Piels

Hierboven na winst in het Baskenland met de beroemde Baskische muts na winst in de Memorial Richardo Otxoa

Koppelomnium met Niki 2007

Contact

Voor al het contact met Reinier en de makers(s) van deze site, klik dan hier en we zullen proberen je van dienst te zijn. klik hier